Wir sind Papst!

“De bijbel is het heilige boek van onze gebenedijde godsdienst, niet te verwarren met de valse, profane geschriften waarop alle andere godsdiensten zijn gebaseerd”
Witte rook kwam uit de Sixtijnse kapel in het Vaticaan. Klokken luidden. Het conclaaf (een oerversie van ‘Idols’) was vast minder gezellig dan aanvankelijk werd aangenomen, dus maakten de 115 ‘wijze grijzen’ snel een eind aan het gekonkel. Tatarataaa!
De 78-jarige Duitse kardinaal Joseph Ratzinger gaat vanaf nu als Benedictus XVI door het leven en begint met frisse tegenzin aan zijn pontificaat. Wereldwijd doen zo'n 1,1 miljard wildgillende christenen van zich horen. In Italië zijn ze blij, weliswaar gematigd, maar toch. In Duitsland blije mensen, in de VS allemaal blije gezichten. Kortom, iedereen blij! Iedereen? Mwah...
Joseph Ratzinger
Zoals met veel Duitsers van die leeftijd zat dit jeugdige koorknaapje in 1941 bij de Hitlerjugend. Uiteraard heeft hij zich tegen zijn wil vrijwillig aangemeld bij deze uiterst dubieuze NaziScouting. In 1943 voegde hij zich vervolgens bij de Duitse luchtafweer en dat was ècht niet om God de hemel uit te jagen. Voorts belandde hij in 1944 in een detachement onder het commando van 'fanatieke ideologen' met een waar terreurbeleid, zo meent de kersverse paus zich te herinneren.
Benedictus XVI - ja, ‘t is nog effe wennen - geldt als één van de architecten van het vorige pontificaat. De steunpilaar van Johannes Paulus II, met interessante bijnamen als ‘pantserkardinaal’ en ‘rottweiler van God’. Noem hem gerust een hardliner.
Dat deze Beierse bierpaus inmiddels onderscheid maakt tussen de 'fanatieke ideologen' uit de Tweede Wereldoorlog en het huidige schrikbewind van de kerkelijke maffia in Vaticaanstad is - zachtstgezegd - opmerkelijk te noemen. In dit licht vind ik het dan ook niet ongepast om hem medeverantwoordelijk te houden voor missers in de afgelopen 25 jaar.
Enkele ‘vuiltjes’
In april 2002 heeft Karol Józef Wojtyla voor het éérst laten weten dat het eigenlijk dus niet echt de bedoeling is dat zijn priesters hun ‘viezejongensding’ aanbieden aan minderjarige kerkgangertjes. Een ontslaggolf van geestelijken was wel daaraan voorafgegaan. Daaropvolgend kwamen de claims en schadevergoedingen. Dat was natuurlijk helemáál onverteerbaar! Nu kostte het verdomme nog klauwen met geld ook!
De oorlogskas van het heiligdom is door tal van dit soort akkefietjes behoorlijk leeggeschud. De broekriem wordt nu flink strak aangetrokken, zeker na de recente omvangrijke beursverliezen van de Vaticaanbank.
Aangaande geld heeft het Vaticaan toch al een dubieuze reputatie hoog te houden. Dat er onder andere uitgebreid wordt gebankierd bij de ‘Banco di Roma’ is algemeen bekend. Deze bank heeft grote belangen in de internationale wapenhandel.
Veel smeuïger is het verhaal van Roberto Calvi, de directeur van de ‘Banco Ambrosiano’. Witwashandeltjes van het Vaticaan en de maffia via Calvi, die uiteindelijk in juni 1982 werd aangetroffen in Londen, hangend aan een touw onder Blackfriars Bridge. Zelfmoord, was de officiële verklaring, zonder dat werd uitgelegd hoe iemand erin kon slagen zich op te hangen op een ongemakkelijke plek als onder een brug.
De namen Berlusconi en Andreotti circuleren ook in verband met de criminele afrekeningen en het geruchtmakende faillissement van de ‘Banco Ambrosiano’. De bijbelbank had uiteraard geen enkele schuld maar betaalde wel een schadevergoeding van 241 miljoen dollar.
Dan noem ik ook de scherpe veroordeling van homohuwelijken, de positie van de vrouw, seksualiteit (neuken dient slechts ter verwekking van nieuwe zieltjes en mag zeker NIET gericht zijn op lichamelijk vertier), condoomgebruik, geboortebeperking, hemeltergende bemoeienis op het internationale politieke podium, en ik wordt met rasse schreden dieptriest als ik de wapenfeiten van deze intrigantenhut op me laat inwerken.
Neemt u van mij gerust aan dat ik allesbehalve als enthousiast voorstander van kerken en andere sektes bekend sta. Ik ben van mening dat geloofstromingen veelal vormen zijn van geestelijke luiheid. De onwil of onkunde om zèlf na te (mogen) denken over zaken. Het is in veel gevallen makkelijker saaie teksten te citeren uit een ‘bestseller’ waarvan ik heus wel weet dat het momenteel onredelijk veel vaker wordt gelezen dan dit weblog.
Nieuwe inquisitie?
Buskruit is een middel dat beschaafde volkeren gebruiken om geschillen op te lossen, die anders hinderlijk zouden kunnen worden. De meeste historici schrijven de uitvinding van het buskruit toe aan de Chinezen, maar het bewijsmateriaal is niet bijster overtuigend. Anderen beweren echter dat het werd uitgevonden door de duivel om engelen mee te verdrijven, en deze overtuiging verdient wel enige steun gezien de grote schaarste aan engelen.
In tijden van onvrede dient met te waken voor foute sentimenten. De schreeuw om ‘sterke leiders’ neemt wereldwijd toe. Het ministaatje heeft in historisch aspect bewezen niet terug te deinzen voor geweld of oorlogsinmenging. Verhalen over vermoorde pausen blijven ook hardnekkig opduiken. Moord is tenslotte eeuwenlang een effectief middel gebleken rond het schilderachtige Sint Pieterplein.
Benedictus XVI heeft met zijn 78 jaar geen lang pontificaat in het vooruitzicht. Dat weet zijn ambitieuze hosti-achterban ook. Interessant wordt nu om te volgen wie zich naast hem met komeetsnelheid gaat profileren. Het is namelijk misschien slechts een kwestie van tijd voor we zitten opgescheept met een paus uit Oostenrijk, eentje die bijvoorbeeld in een grijs verleden van de kunstacademie werd afgetrapt...
Update 24/04-'05
- Ratzinger 'zegent' kindermisbruik.
Update 04/06-'05
- Recordbedragen voor misbruikte 'zieltjes'.
